Geboorte

Jeanne Meijs werd in 1951 geboren. Na de lagere school ging zij naar de Mulo. Ze leerde gemakkelijk en las alles wat ze te pakken kreeg, zodat ze de plaatselijke kinderbibliotheek voortijdig "uit" had. De omgang met de natuur en de seizoenen en al wat moeder aarde voortbrengt waren een vanzelfsprekend onderdeel van de gezinscultuur. 

Diploma

Op zestienjarige leeftijd ging Jeanne met diploma naar kantoor en verzorgde de boekhouding en andere administratieve werkzaamheden voor een meubelfabriek. Na twee jaar stapte zij over naar een centrale bank in Eindhoven waar ze werkte op de afdeling opleiding en voorlichting.

Na twee jaar volgde na een korte tussenstop het werk aan de schoolbegeleidingsdienst in Eindhoven waar  Jeanne enkele jaren werkte ten behoeve van het onderzoek naar kinderen met leerproblemen. Daar zette zich haar leertijd voort en dagelijks onderzocht ze kinderen en sprak ze leerkrachten. Ook in deze functie verrichtte ze veel meer inhoudelijk werk dan haar werd opgedragen en ze bleef studeren. Niet alleen pedagogiek maar ook filosofie, religie en plantkunde waren geliefde onderwerpen.

Vertellen van verhalen als therapeutisch middel

Een van de door haar onderzochte kinderen weigerde de aangeraden therapie van iemand anders te ondergaan dan van de mevrouw die op school was geweest en zo werd Jeanne door een jongen van 11 jaar aangewezen en benoemd als therapeute.
Ze begon gewoon en al snel gebruikte ze haar vermogen van het vertellen van verhalen en het maken van beelden als therapeutisch middel.

Tussen 25 en 28 jaar is zij een paar jaar full-time huisvrouw en moeder en worden er twee dochtertjes geboren.
Dan wordt ze gevraagd verhalentherapie te gaan geven aan een instituut voor remedial teaching en ontwikkelt zich de eerste aanzet voor de actief beeldende therapie.
Ze woont in Breda en zal 11 jaar part-time verbonden blijven aan bovengenoemd instituut. Niet alleen de kinderen, ook pubers en hun ouders vinden hun weg naar haar spreekuur.
 
Antroposofie

Als Jeanne 28 jaar is ontmoet ze de antroposofie. Jeanne en haar partner besluiten hun kinderen naar de Vrije School te brengen. De antroposofische studie blijkt een antwoord te zijn op haar al jarendurende zoektocht naar inhoudelijke oriëntatie op levensbeschouwelijk gebied. De antroposofie raakt haar diep en is een inspiratiebron op alle levensgebieden. Met een diep ontroerende herkenning in de woorden van Steiner voor wat betreft haar werk. Het beeldende opvoeden, de ontwikkeling van het innerlijke beeldende vermogen van de mens, de combinatie van het denken met diep ervaren en hartekrachten zijn voor Jeanne de ankerpunten in de antroposofie. Als zij in de dertig is komt daar de christologie van Steiner nog eens bovenop, die het antwoord is op dat wat Jeanne innerlijk ervaart als reële spiritualiteit. Zij vindt in Steiners werk een wijsheid die voor haar als Sophia een naam heeft gekregen in de antropo-sofie.

Een derde kind, een zoon, wordt geboren als zij 32 jaar is. Naast haar praktijk werkt ze ook een tijdlang als avond en nachtwacht in een kindertehuis, waar kinderen uit crisis situaties tijdelijk geplaatst zijn.

Eigen therapiepraktijk